زنده ماندن در صفر کلوین
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
اعلامِ وضعیّتِ؛
«در کجای فصل ایستادهام؟
در کرانهای
که پیشِ چشمِ من
بهارِ شعلههای سبز و
سیره و سرود
در نگاهِ تو کبود و دود.»
• شفیعیکدکنی
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم آبان ۱۳۹۵ساعت 2:25 توسط بِلِشْ |
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی
To witch of my life
یه اکالیپتوس بود. بوش همهجا پخش میشد. بوی عجیبش. روی شاخههاش با شلنگ آب میگرفتیم و خیس میشد. آب، روی برگای درازش میموند و بعدش انگار ازشون بارون میبارید. لابهلای شاخههای بلندش میگشتم و خیس میشدم. اثیری بود. بهشتی بود.یه سال زمستون، سرما زد و خشکش کرد. اکالیپتوس دیگه نب
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی
ما تودهای از موجوداتِ ناراحت و بهستوهآمده به دستِ خودمان بودیم، ما کمترین دلیلی برای بودن در آنجا نداشتیم، هیچکداممان.
«تهوّع٬ سارتر»
پ.ن: کمترین دلیلی ندارم.
+ نوشته شده در سه شنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 22:3 توسط بِلِشْ |
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی
بنده از این زندگیهای نمایشی متنفّرم حشمتآقا. و تو کسخلی که فک میکنی منحصر به ایرانه. این کثافتا کلِّ دنیا رو گرفتن.
ما تنهاییم. من تنهاتر.
+ نوشته شده در دوشنبه یکم خرداد ۱۳۹۶ساعت 17:31 توسط بِلِشْ |
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی
توی چشمهاش نگاه کرد. چشمهای سبزِ کوچک. شمشیر را محکم در دست میفشرد. جوان بود و عصبانی، با صورتِ کشیدهٔ استخوانی و ابروانی که حالا، زیرِ نورِ مستقیمِ آفتاب، گرهخوردهبود.
درست شبیهِ برادرِ کوچکش.
افسارِ اسب را گرفت و چرخاند و به سمتِ تپّهای رفت. از اسب پیاده شد. پشت به سپاهیان، شمشیر و سپر را به زمین انداخت. شاشید. سوارِ اسب شد و رفت.
درست شبیهِ برادرِ کوچکش.
افسارِ اسب را گرفت و چرخاند و به سمتِ تپّهای رفت. از اسب پیاده شد. پشت به سپاهیان، شمشیر و سپر را به زمین انداخت. شاشید. سوارِ اسب شد و رفت.
۲۲ مرداد ۹۵
+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 4:16 توسط بِلِشْ |
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی